De zomer nodigt altijd uit tot vertragen, het gras onder je blote voeten voelen, ademen en vooral uit je hoofd in je lichaam zakken. Dat is gelukt, mij wel in ieder geval. Geen haast, geen plan. Wat hebben we mooie routes gereden, gefietst en gewandeld. Verwondering over die prachtige natuur. Steeds weer.

Het toch nog koude water van de Ardèche voelen, picknicken, wijntjes drinken, Franse kaasjes scoren. Hitster spelen.

In het donker met je zaklamp over de camping. Geplette kaasjes en oh shit daar is de muggenspray, in de veel te kleine koelkast. De in het begin zo nette achterbak, die na 2 weken meer op een kringloop winkel begint te lijken. Ik verzamel van alles, herinneringen, lavendel, oude boomschors en oh…daar is dat shirt, die kan toch nog wel een dagje?

We moesten het doen met te veel te weinig handdoeken.

1 van de camping van mijn ouders, 1 van mijn nichtje gekregen en die kwam weer van haar moeder. En steeds vergaten we nieuwe te kopen. Daarbij komt dat je een nieuwe handdoek eerst 100x moet wassen voor ie lekker droogt. Dan maar liever mijn vaalblauwe lapje met scheuren. Onvoorstelbaar hoe lang je met 1 handdoek kan doen, zonder dat je Franse buren komen klagen.

Zand, schelpjes, stokbroodkruimels, alles zat erin, in die handdoeken. Dat zijn toch dierbare herinneringen. 

Een camper van zes meter lang geeft je een heerlijk gevoel,  totdat je een Frans dorpje binnenrijdt dat in 1324 ontworpen is voor ezels en mensen met een bescheiden levensverwachting. Draaien, steken, vloeken en bidden is het enige wat dan nog kan. 

Het mooiste van de camper is als alles staat. Luifel, stoelen, tafeltje, wijntje, bbq. En prachtig uitzicht! Overal werden we wakker aan de rivier of midden in de bergen. 

En toch… thuiskomen is ook heerlijk. Mijn eigen tuin en mijn eigen plantjes. Plassen zonder dat iemand, binnen je persoonlijke ruimte, z’n boterham staat te smeren. Waar zich luchtjes ontwikkelen, waar je iedere ochtend snel weer vanaf wil zien te komen. Thuis weiger ik chloor te gebruiken, maar waar is de chloor als je het nodig hebt, want in Frankrijk is het nergens te koop. 

Een camper, tja, volstrekt onhandig en onweerstaanbaar! Want zodra we kunnen, roept de vrijheid en gaan we weer. Nu al zin in 😉